خبرگزاری مهر- گروه استانها: در دل کوههای سترگ زاگرس، جایی که مه صبحگاهی بر شانههای بلوطهای کهنسال مینشیند و بوی خاک بارانخورده، یادآور آرامش هزار
خرمآباد- هر ذره از این زغالها، روایتگر مرگ درختی است که روزی نماد زندگی بود؛ اینجا در قلب زاگرس زغالها بوی مرگ میدهند، بوی نفرین زمین!